Bullterier

Oczywiście nic nie stoi na przeszkodzie, by go upodobnić do psa rasowego lub nadać jego fryzurze wymyślony przez fryzjera, elegancki kształt. Jedynym ograniczeniem jest jego pierwotny wygląd: długość, struktura i kolor włosa oraz wielkość i budowa psa. Z małego gładkowłosego zwierzaka nie zrobimy wszak westika, a z dużego kudłatego psa – dogue"a de Bordeaux.

Kundelki domowe
Najłatwiej jest, kiedy psiak przypomina nieco którąś z ras, np. sznaucera. Wtedy nadanie odpowiedniego kształtu fryzurze nie nastręcza trudności. Większą inwencją trzeba się wykazać w wypadku psów niepodobnych do żadnego z przedstawicieli rasowej elity. Gdy zwierzak dysponuje długim włosem, najbezpieczniejsza jest fryzura puppy, czyli na szczeniaczka. Sprawdza się ona najlepiej u małych lub średnich psów. Sierść dużych czworonogów strzyżemy na mniej więcej taką samą długość na całym ciele. Jeśli chcemy podkreślić atletyczną budowę, to na klatce piersiowej i łapach pozostawiamy nieco dłuższy włos.
Strzygąc wielorasowce, nie musimy się trzymać wzorców i standardów przewidzianych dla psów rasowych. Są więc one wdzięcznym materiałem do realizowania artystycznych wizji groomera. Fryzura musi być jednak harmonijna i dobrana do sylwetki psa.
Kosmetyki i techniki dostosowujemy do szaty, dlatego na przykład kundelka o wyraźnie szorstkim włosie warto lekko przetrymować (wyskubać lub usunąć za pomocą trymera martwą sierść), a nie ostrzyc.
Wiele osób się martwi, czy po wizycie u fryzjera kundelkowi odrośnie sierść, są też tacy, którzy twierdzą, że po strzyżeniu stanie się ona dużo dłuższa. To nieprawda. Psu nie grozi, że po ostrzyżeniu pozostanie już zawsze „nagi”. Podobnie niemożliwe jest, aby zwierzak, który miał stosunkowo krótką sierść, po jej odrośnięciu stał się posiadaczem półmetrowych loków. Trzeba sobie jednak zdawać sprawę z tego, że po pierwszej wizycie u groomera sierść może zmienić strukturę: stać się bardziej miękka albo zacząć się kręcić. Wchodzi też w grę nieznaczna zmiana odcienia.

Psy kojcowe
Czworonogi należące do tej grupy (nie tylko kundelki) powinno się strzyc przynajmniej raz w roku. Trzymane są one często w niezbyt dobrych warunkach higienicznych. Ich zaniedbana i skołtuniona sierść bywa siedliskiem bakterii i grzybów, a pozbawiona dostępu do powietrza skóra jest często odparzona i poraniona. Strzyżenie pozwala jej się zregenerować. Często pod wpływem dostępu do powietrza goi się samoistnie i nie potrzeba nawet interwencji lekarza weterynarii. Najlepszym terminem do kart tarota przeprowadzenia takiego zabiegu jest późna wiosna lub początek lata. Zbyt wczesne strzyżenie mogłoby narazić psa na przeziębienie w wiosenne chłody lub podczas przymrozków. Z kolei zwierzak ostrzyżony zbyt późno mógłby nie zdążyć się pokryć odpowiedniej długości futrem przed nastaniem jesiennych chłodów.